Głos z Warszawy.

Są sprawy ważniejsze niż wybory i konstytutka.

Np. w parafii u św. Andrzeja Apostoła na Chłodnej, u ks. proboszcza prałata dr Leszka Slipka w Warszawie zanotowałem samym sobą następującą statystykę:
15.03.20 – 11 wiernych + ja
22.03.20 – 11 wiernych + ja
29.03.20 – ja na zewnątrz pod zamkniętymi drzwiami głównymi przy lewym zawiasie
05.04.20 – ja na zewnątrz pod zamkniętymi drzwiami głównymi przy lewym zawiasie
12.04.20 (Wielkanoc) – 4 wiernych + ja
13.04.20 (Wielkanoc) – 1 wierny + ja
19.04.20 – ja na zewnątrz pod zamkniętymi drzwiami głównymi przy lewym zawiasie
26.04.20 – ok. 25 wiernych + ja
03.05.20 – ok. 35-40 wiernych +ja (jedna osoba spóźniła się ok. 5 min. – ks. proboszcz przerwał Mszę i kazał zamknąć drzwi na zasuwę)
dzisiaj 10.05.20 – ok. 40-50 wiernych +ja – ks. proboszcz kazał otworzyć drzwi główne i boczne na oścież przez całą Mszę … ale wiernych już nie ma a na tej Mszy o 18:00 było zawsze 200 – 300 dusz. Do tego właśnie doprowadzili nasi „pasterze”. Ciekawe z czego teraz zapłacą kucharce i organiście, bo to chyba już ostatni problem, jaki pozostał im do rozwiązania.

Tragedia trwa …

Np. 29 marca 2020, w Parafii Pw. Św. Andrzeja Apostoła w Warszawie ul. Chłodna 9 w Warszawie, o 18:00, ks. proboszcz zamknął drzwi w Kościele i NIKOGO nie wpuścił. Msza się odbyła, ale stałem na zewnątrz pod zamkniętymi drzwiami. Przyszły jeszcze dwie osoby, ale po chwili odeszły do domów. Stałem sam.
30 marca 2020 poszedłem pod kościół od strony Tabernakulum i wyraziłem głęboki smutek i żal, za to, że wierni zostawili Pana naszego Jezusa Chrystusa samego. Stałem tam z 10 minut nic nie mówiąc, a odniosłem wrażenie, że jeszcze w życiu tak się nie pomodliłem. Nie mogłem nóg oderwać, żeby wrócić do domu.
Wszystkim też szczerze i z serca radzę, przepraszać Zbawiciela za te zniewagi, jakie Go od miesiąca spotykają. To jest czas wielkiej łaski, czego nikt jeszcze nie zauważył, nawet wśród osób duchownych.

Laudetur Iesus Christus et Maria semper Virgo