PROTOKÓŁ ZAGŁADY DYNASTII POP.

W roku 859 zmarł wielki witeź Ludwik Lebediusz, pozostawiając syna Wisława (Wyszewitę). Sejm opowiedział się jednak za Zdobywcą Konstantynopola wojewodą Kijem z Sambora, który PRZEWIEZIENIEM pałacu cesarskiego SĄD do Sambora zmienił nazwą miasta na KIJÓW.
Kij wyegzekwował Uchwałę Sejmu odbiciem Niemcom Wiednia w r. 870, ale Ludwik Niemiecki podjął wielką wyprawę na Czechy, która skończyła się dla Niemców niefortunnie. Walczący wówczas po stronie Czechów Wisław, spłodził z jakąś Czeszką Syna, którego nazwano Walgierzem czyli Waligórą od Wałbrzycha.
Po klęsce Niemców odbył się w Wiedniu zjazd familijny Popielidów, który opowiedział się Za Wisławem, ale wówczas burgrabia Wiednia, teść Kija Henryk V Pobożny OTRUŁ winem Zjazd Familijny Popielodów a jego córka Ryksa, Polska Lady Makbet, intronizowała Kija w Płocku jako Popiela II. Kijowi zmieniono za to przezwisko z KIJA na MIATŁĘ – że Wymiótł Stryjów.
Wśród Otrutych był udzielny książę Krakowa Krak VIII, którego żona Wanda z GNIEZNA czyli Stolicy podczas pogrzebu utopiła się w Wiśle. Ciało wyłowiono w Nowej Hucie, gdzie usypano Kopiec Wandy, z której to racji jest ona mylona z Wandą, Co Nie Chciała Niemca. Synem tej pary książęcej był Wisław z Wiślicy.
Po rozgromieniu przez cesarza Karola III Grubego i Świętopełka Wielkomorawskiego z Wiednia Rzeszy Lechickiej w roku 882 Walgierz został Hrabią Na Tyńcu a potem ambasadorem Świętopełka w Paryżu. Tam wdał się w intrygę miłosną o córkę króla francuskiego Karlomana II, HELGUNDĘ. Rywalem był książę Szwabski, co suponuje, że Karloman, który nie był bogaty, WOLAŁ dać córkę Bez Posagu hrabiemu czeskiemu niż płacić Posag Królewski księciu szwabskiemu – wobec czego zainscenizował Ucieczkę Walgierza z Helgudną do Krakowa.
Na przeprawie reńskiej Para napotkała jednak księcia Szwabskiego, któremu Walgierz odpowiedział, że Nie Porwał Księżniczki, gdyż ta jedzie z nim Dobrowolnie, wobec czego uzgodniono, że spór załatwią Orężnie, a zwycięzca ma zabrać księżniczkę jako SWOJĄ. – Na skutek tego Helgunda znalazła się w Wiedniu a potem Krakowie.
W Wiedniu Walgierz otrzymał Misję Dynastyczną. Syn Kraka VIII w Wiślicy rościł pretensje nie tylko do Krakowa, ale i PŁOCKA, wobec czego Należało go pochwycić i uwięzić. To zrobił Walgierz, ale odstawił go nie do więzienia Stanu czyli baszty Senatorskiej na Wawelu, ale uwięził w Tyńcu. To zemściło się, bo został zmobilizowany przeciw Węgrom i przebywał na tej wojnie 2 lata a wieści z tej wojny były coraz bardziej minorowe. Wobec tego Helgunda po zorientowaniu się, że ma do czynienia z dynastą – i to nie byle jakim – nawiązała z nim romans, jak w Paryżu, gdzie obsługiwała księcia i hrabiego. Wobec klęski Wielkiej Morawy uwolniła Wisława i pojechała z nim do Wiślicy.
Walgierz jednak wrócił z wojny i po dowiedzeniu się, że jego żona wyjechała z księciem do Wiślicy potulnie POJECHAŁ TAM, sądząc widocznie, że Dogada Się, jak z księciem niemieckim. Wisław kazał go jednak zakuć i przykuć w sypialni, gdzie kopulował Helgundę NAŚMIEWAJĄC SIĘ z małżonka.
Walgierza obsługiwała siostra Wisława, która po przyjęciu Przysięgi Zaręczynowej od więźnia uwolniła go, ale pozwoliła mu zabić tylko Helgundę. Wisław został zaś POWIESZONY wyrokiem Leszka V po WYCIĘCIU przez tego załogi czeskiej w Krakowie w r. 899. To jest Wiarygodne, gdyż pochodzi z poznańskiego protokołu Sądu Książęcego.
Wisław został pochowany w grobowcu poległego w bitwie z Hunami nad NEDAO-Nidą Grakcha II jako WISIELEC a Helgunda w grobowcu poległego wówczas Następcy Tronu w sąsiednim kościółku św. Mikołaja. Ponieważ kaplica grobowa Następcy Tronu została Dobudowana to sam kościółek jest STARSZY.
Pisałem o tym 45 lat temu pt. PROTOKÓŁ ZAGŁADY DYNASTII POP.