poniedziałek, 30 października 2023

ROZWÓJ TECHNIKI REWOLUCYJNEJ

 

  1. ROZWÓJ TECHNIKI REWOLUCYJNEJ

    Na szczególną uwagę zasługują 4 rewolucje w historii. Badanie i porównanie zastosowanych w nich metod ujawni z jednej strony zasadnicze podobieństwo między nimi, a z drugiej strony interesujący postęp w technice, z każdym jego kolejnym przełomem.

    To tak jakbyśmy studiowali różne etapy ewolucji współczesnego karabinu od oryginalnego starego „ brązowego Bess”. Omawiane rewolucje to pierwsza Cromwellowska, druga francuska, trzecia rosyjska, a na końcu rewolucja hiszpańska z 1936 r. Można udowodnić, że wszystkie cztery były dziełem międzynarodowego żydostwa. Pierwsze trzy odniosły sukces i doprowadziły do zamordowania panującego monarchy i likwidacji jego zwolenników. W każdym przypadku żydowskie finanse i podziemna intryga są wyraźnie identyfikowalne; a najwcześniejsze środki podjęte przez rewolucjonistów były „ emancypacją” żydów.

    Cromwell był finansowany przez różnych żydów, zwłaszcza Menasseha ben Israela i Carvajala „Wielkiego Żyda”, wykonawcę jego armii. Przy tej okazji żydowskie wpływy pozostały finansowe i handlowe, podczas gdy broń i działania propagandowe były na wpół religijne, wszyscy zwolennicy Cromwella byli przesiąknięci judaizmem Starego Testamentu; niektórzy , tacy jak generał Harrison, doprowadził nawet swój judaizm do opowiedzenia się za przyjęciem Prawa Mojżeszowego jako prawa Anglii i zastąpienia soboty szabatem w miejsce chrześcijańskiej niedzieli.

    Wszyscy znamy absurdalne fragmenty Starego Testamentu, które niektórzy przyjęli jako prawdy objawione, tak jak sierżant Obadiasz:
    „ Związuj ich królów w łańcuchach, a ich szlachciców w żelazne kajdany”

    Rewolucja Cromwella była krótkotrwała. Dzieło zniszczenia nie było wystarczająco wielkie, aby udaremnić kontrrewolucję i odbudowę starego porządku. Konieczna była druga rewolucja, zwana „chwalebną rewolucją”
    z 1689 r. Ta znowu została sfinansowana przez żydów, zwłaszcza Salomona Medinę, Suasso, Mosesa Machado i innych.

    Do rewolucji francuskiej w 1789 r. technika została znacznie ulepszona. W poprzednich latach w całej Francji rozwinęły się na wielką skalę tajne stowarzyszenia. Plany likwidacji poprzedniego porządku są w tym czasie znacznie bardziej drastyczne. Morderstwo sądowe króla, który miał szlachetne intencje, i kilku szlachciców zostaje zastąpione masowymi mordami w więzieniach i domach całej szlachty, duchowieństwa, ziemiaństwa i burżuazji, niezależnie od płci.
    Niszczenie i zbezczeszczenie kilku kościołów przez Cromwella przez ich tymczasową zamianę na stajnie przeradza się w ogólne niszczenie kościołów chrześcijańskich lub przekształcanie ich w publiczne ubikacje, lunapary i targowiska; oraz zakaz praktykowania religii chrześcijańskiej, a nawet bicia w dzwony kościelne.

    Wojna domowa nie może się rozwinąć. Armia jest spychana na boczny tor i trzymana z dala od swojego króla przez jego przejęcie na wczesnym etapie. Niewidzialna kontrola do 1789 r. jest tak potężna, że męty ludności francuskiej sukcesywnie likwidują wszystkich swoich naturalnych przywódców, co samo w sobie jest zjawiskiem jak najbardziej nienaturalnym i podejrzanym. Jeszcze bardziej podejrzane jest nagłe pojawienie się silnych band uzbrojonych chuliganów, którzy maszerują na Paryż z Lyonu i Marsylii; są to oczywiście obcokrajowcy. Tutaj mamy pierwsze formacje obcych, najemnych, przestępczych elementów, wymuszających rewolucję w obcym kraju, które miały mieć swój skończony i rozbudowany prototyp w Brygadach Międzynarodowych, które 150 lat później próbowały wymusić na Hiszpanii marksizm.

    Anglia w XVII w. nie została rozczłonkowana i ohydnie przerobiona na obcą modłę; ale wszystkie znane elementy XVIII-wiecznej Francji zostały zniszczone. Zlikwidowano wspaniałe i historyczne nazwy i tytuły hrabstw, departamentów i rodzin, a Francję podzielono na ponumerowane kwadraty zajmowane jedynie przez „obywateli”. Zmieniono nawet miesiące kalendarza. Flaga narodowa Francji z liliami i ich chwałą została zakazana. Zamiast tego Francuzi otrzymali trójkolorową odznakę morderstwa i gwałtu. Tu jednak planiści popełnili błąd.

    Trójkolor może nie być szanowaną i słynną flagą Francji. Może ociekać krwią masakry, królobójstwa i nikczemności. Może cuchnąć łajdactwem żydowskich przestępców, którzy go zaprojektowali narzucili na naród francuski; lecz został ogłoszony flagą narodową i stał się flagą narodową; a wraz z flagą narodową przybyła armia narodowa i przywódca narodowy, Napoleon. Niedługo potem ten wielki Francuz zderzył się z tajnymi potęgami, które do tej pory kontrolowały armie Francji. Planowały wykorzystać owe armie do objęcia rewolucją wszystkich państw europejskich, jednego po drugim; obalenia wszelkiego przywództwa i ustanowienia rządów motłochu, w rzeczywistości oczywiście własnych.
    Właśnie w ten sposób dzisiejsi żydzi planują użyć Armii Czerwonej. Taka polityka prowadzona przez obcych tego typu nie może trwać długo, gdy armia narodu wydaje prawdziwego przywódcę narodu; jego poglądy i polityka będą różne od tych narzuconych przez obcych. Nie minęło dużo czasu, zanim Pierwszy Konsul rzucił wyzwanie i obalił tych obcych oraz ich marionetki.

    Do roku 1804 Napoleon doszedł do wniosku, że żydzi i ich plany są zagrożeniem dla Francji, a wszystko to , co zmiotła rewolucja, zaczął systematycznie przywracać. Od tego czasu żydowskie pieniądze finansowały każdą koalicję przeciwko niemu; a dzisiejsi żydzi chwalą się, że to Rothschild, a nie Wellington, pokonał Napoleona. Wiedząc o tych rzeczach, Hitler okupując Paryż, natychmiast rozkazał , by nad grobem Napoleona w Les Invalides ustawiono stałą straż honorową; sprowadził też z Austrii ciało L’Aiglona ( syna Napoleona i Marii Louisy) i nakazał pochować je na właściwym miejscu u boku ojca.

    Kiedy przyjrzymy się rewolucji rosyjskiej, okaże się, że technika ta jest teraz śmielsza i o wiele bardziej drastyczna. Nie są dozwolone żadna flaga narodowa, armia ani hymn. Po tym, jak społeczne męty najwyraźniej dokonały niemożliwego i zlikwidowały każdą inną klasę, włącznie z kułakami ( ludźmi posiadającymi 3 krowy ), zostają obsadzeni w bojówkach zwanych Armią Czerwoną; nad nimi powiewa międzynarodowa a nie rosyjska czerwona flaga; ich hymnem jest międzynarodówka. Technika rewolucji w Rosji była tak udoskonalona, że do dziś zabezpiecza ustanowiony tam żydowski reżim przed wszelkimi kontratakami.

    Kolejna rewolucja, która zasługuje na naszą uwagę, to ta, która wybuchła w Hiszpanii w 1936 r. Na szczęście dla Europy została stłumiona przez generała Franco i wielu dzielnych ludzi, którzy natychmiast stanęli na polu walki przeciw siłom rewolucyjnym i odnieśli sukces podczas długiej walki, mającej na celu ich zmiażdżenie. Osiągnięcie to jest tym bardziej godne uwagi ze względu na najnowszy rozwój organizacji rewolucyjnej, który objawił się w postaci Brygad Międzynarodowych. Te Brygady Międzynarodowe, oprócz tego, że reprezentują nowość w rewolucyjnej technice, były czymś niezwykłym. Ich członkowie byli rekrutowani spośród przestępców, poszukiwaczy przygód i ludzi naiwnych, głównie komunistów, z 52 różnych krajów, w tajemniczy sposób przetransportowanych i zebranych w formacjach umundurowanych w stroje podobne do naszego umundurowania i uzbrojonych w broń z żydowską pięcioramienną gwiazdą. Ta gwiazda i Pieczęć Salomona znajdowały się na sygnetach podoficerów i oficerów tej komunistycznej hordy pozbawionych dyscypliny łotrów. Widziałem to na własne oczy.

    Do października 1936 r. te Brygady Międzynarodowe w ogromnej ilości były już zgromadzone w Hiszpanii. Choć były niezdyscyplinowane i o niskich morale, sam fakt dużej i dobrze uzbrojonej armii, interweniującej nagle po jednej stronie we wczesnych stadiach wojny domowej, mógł wskazywać, że jest ona w stanie podjąć działania przed zorganizowaniem patriotów i dobrych ludzi sprawnie działającej machiny wojennej.

    Chociaż brytyjska opinia publiczna pozostawała w całkowitej nieświadomości co do prawdziwego znaczenia tego, co działo się w Hiszpanii, dwa kraje europejskie trzymały wówczas rękę na pulsie. Niemcy i Włochy doświadczyły wstrząsów rewolucji komunistycznej i pokonały tę najokropniejszą z ziemskich plag. Wiedzieli, kto finansował i organizował Brygady Międzynarodowe; oraz w jakim celu Barcelona została ogłoszona w październiku 1936 r. stolicą sowieckich państw Europy Zachodniej. W krytycznym momencie interweniowali z wystarczającą siła, aby przeciwstawić się Międzynarodowej Brygadzie i umożliwić narodowi hiszpańskiemu zorganizowanie własnej armii, co z biegiem czasu pozwoliło opanować sytuację.

    Zażegnano kryzys, przynajmniej jeśli chodzi o Hiszpanię. Miała jednak nadejść kolejna fala. Plany międzynarodowego żydostwa zostały w dużej mierze udaremnione. Odtąd nie spoczną, dopóki nie będą mogli dokonać zemsty; dopóki nie zdołają za pomocą przemocy i podstępu skierować broni reszty świata przeciwko tym dwóm państwom, które oprócz udaremnienia planów w Hiszpanii, były w trakcie umieszczania Europy w systemie niezależnym od złota i lichwy, który, jeśli będzie mógł się rozwijać, złamałby na zawsze żydowską władzę

    Kapitan Archibald Maule Ramsay – Bezimienna wojna – 1952 r.


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Przebudzenie

Marsze Polaków za pokojem – 19 października w  Rzeszowie  , 26 października w  Szczecinie  budzące Polaków z letargu wywołują emocje. Powodu...