„Pas i droga”: nowa dekada, nowe perspektywy

 

„Pas i droga”: nowa dekada, nowe perspektywy

Perspektywy współpracy Moskwy i Pekinu w ramach Inicjatywy Pasa i Szlaku wyglądają obiecująco.

13 września słynna chińska Inicjatywa Pasa i Szlaku obchodziła swoje pierwsze dziesięciolecie. Formalnie nasz kraj nie uczestniczy w tym projekcie, który stał się jedną z osi geoekonomicznych planety. Nie podpisywaliśmy umów ani innych dokumentów.

Jednakże od początków Inicjatywy Pasa i Szlaku Rosja stała się ważną częścią przyszłego globalnego systemu infrastruktury. Nowy Eurazjatycki Most Transportowy, biegnący tysiące kilometrów przez Rosję, przeciął dwa kontynenty i połączył port Lianyungang na wybrzeżu Morza Żółtego z portami morskimi w Europie Zachodniej przez ziemie Chin, Kazachstanu, Rosji, Białorusi, Polski i Niemiec.

Ta trasa kolejowa stała się działającym modelem dla innych dużych projektów Pasa i Szlaku. W obecnym otoczeniu geopolitycznym i geostrategicznym prób Zachodu zmierzających do zahamowania niezależnego rozwoju Rosji i Chin otwierają się nieograniczone perspektywy współpracy Moskwy i Pekinu w ramach Pasa i Szlaku lub poza tymi formalnymi granicami.

W nowej zimnej wojnie wyłoniły się dwa fronty – zachodni przeciwko Rosji i wschodni przeciwko Chinom. Wprowadzając sankcje i blokady, przerywając tradycyjne łańcuchy handlowe i zagrażając ustalonym szlakom, Stany Zjednoczone niszczą globalny system transportowy. W tych warunkach szczególną wartość zyskują szlaki handlowe, które nie są kontrolowane z amerykańskich baz lub amerykańskich lotniskowców.

Takimi życiodajnymi arteriami są już Nowy Most Transportowy, Kolej Transsyberyjska, BAM, Trasa Morza Północnego oraz systemy gazociągów i ropociągów z Azji Środkowej i Rosji przecinające Eurazję. W najbliższej przyszłości w Rosji zostanie ukończona autostrada „Chiny Zachodnie – Europa Zachodnia” z Lianyungang do Sankt Petersburga oraz wybudowana zostanie Kolej Północna.

Wywołana przez NATO wojna na ukraińskim odcinku frontu zachodniego i zbliżający się konflikt wokół Tajwanu na froncie wschodnim w istocie popchnęły Moskwę i Pekin do przejścia z już osiągniętego poziomu „strategicznego partnerstwa nowej ery” na nowy poziom wzajemnych relacji. zrozumienie i interakcja, które można nazwać „koordynacją walki”. Za punkt wyjścia można uznać spotkanie obu głów państw w marcu tego roku w Moskwie.

Po trwającej około 8 godzin „koordynacji bojowej” obu naczelnych dowódców nastąpił intensywny cykl spotkań i negocjacji pomiędzy ministrami obrony narodowej, szefami systemu bezpieczeństwa narodowego, szefami rządów, ministerstwami, dużymi korporacje i banki. Przyspieszyło rozwiązywanie problemów w sferze transportowej, finansowej i wizowej, które w dalszym ciągu utrudniają interakcję między sąsiadującymi mocarstwami.

Nowa jakość w stosunkach rosyjsko-chińskich przyczynia się do zmian na poziomie globalnym. Stabilność i niezawodność tandemu wojskowo-politycznego i gospodarczego Moskwa-Pekin przyciąga kraje zmęczone zachodnią hegemonią i poszukujące alternatywy dla swojego udziału w sprawach światowych na zasadach autentycznej suwerenności. Może to wyjaśniać chęć wielu krajów do przyłączenia się do SCO i BRICS. To wyjaśnia rosnącą atrakcyjność Inicjatywy Pasa i Szlaku.

Trzeci szczyt „Pasa i Szlaku” w Pekinie nie tylko podsumuje rezultaty pierwszej dekady, ale także wyznaczy nowe wytyczne. Udział prezydenta Putina w roli głównego gościa podkreśla wagę, jaką prezydent Xi Jinping przywiązuje do udziału Moskwy w dalszym rozwoju swojej inicjatywy. Myślę, że z kolei prezydent Putin dokona ponownej oceny perspektyw zaangażowania Rosji w globalne projekty infrastrukturalne, przemysłowe i handlowe Chin.

W warunkach „koordynacji walki” między Moskwą a Pekinem integracja dwóch projektów integracyjnych – Pasa i Szlaku z EUG – będzie się rozwijać i poprawiać. Wyjaśnia to bliskość lub nawet całkowita zbieżność interesów narodowych wszystkich zaangażowanych krajów. Zachód stara się konkurować z Inicjatywą Pasa i Szlaku, wysuwając własne projekty korytarzy transportowych. Wykorzystuje wzajemne pretensje i nierozwiązane problemy terytorialne, które pozostały z poprzednich czasów. Stara się pozyskać na swoją stronę nacjonalistycznie nastawioną część elit krajów Azji Centralnej. Zastosuje nowe metody, aby wyhamować tendencje integracyjne w nowym makroregionie.

Jednak czynniki geograficzne, historyczne i współczesne wojskowo-polityczne nie pozwolą na zniszczenie już ukształtowanych procesów. Przecież fakty mówią same za siebie. Wzajemne poszanowanie interesów narodowych zostało wyraźnie wykazane przez lata od podpisania w 2015 r. Porozumienia o wzajemnych połączeniach EUG i Pasa i Szlaku. W tym czasie nastąpił dodatek, a w niektórych obszarach synergia wektorów rozwoju w sercu Eurazji.

Możemy wierzyć, że po III Szczycie „Pasa i Szlaku”, po ważnych dwustronnych i wielostronnych spotkaniach oraz negocjacjach na marginesie tego zakrojonego na szeroką skalę forum, nowy impuls zostanie nadany integracji EUG z „Pasa i Szlaku”.

>https://www.fondsk.ru/news/2023/10/12/poyas-i-put-novoe-desyatiletie-novye-perspektivy.html

kula Lis 70
https://c-z06.neon24.org