Chris Masterjohn update on COVID

Chris Masterjohn update on COVID
„Dziś włoscy patolodzy opublikowali wyniki badań wątroby z pierwszej dużej serii autopsji COVID-19 *. Ich odkrycia sugerują, że wątroba nie jest głównym miejscem zapalenia, ale cierpi z powodu rozległych skutków krzepnięcia krwi, prawdopodobnie spowodowanych podstawowymi problemami z procesem krzepnięcia krwi lub funkcją komórek, które tworzą wewnętrzną wyściółkę naczyń krwionośnych, znanych jako komórki śródbłonka.

Odkrycia pochodzą z wcześniejszych badań włoskich autopsji, które pokazują, że skrzepy krwi w małych tętnicach płuc wydają się napędzać niski poziom tlenu we krwi występujący w tej chorobie.

Między 1 lutego a 25 marca 230 pacjentów zmarło na COVID-19 w szpitalu Bergamo w Bergamo we Włoszech. 48 z nich miało sekcje zwłok obejmujące analizę wątroby. 33 z tych 48 miało jeden lub więcej istotnych wcześniej istniejących stanów, głównie otyłość, przewlekłą niewydolność serca lub nadciśnienie. Wszyscy umarli z powodu niewydolności oddechowej i żaden z nich nie rozwinął choroby wątroby podczas pobytu w szpitalu.

Było bardzo niewiele komórek odpornościowych, które zaatakowały wątrobę, składających się głównie z rozrzuconych pomocniczych komórek T. Jest to niezgodne z poważną infekcją wirusową wątroby i stanowi wyraźny kontrast z dużą liczbą komórek zapalnych, które infiltrują płuca.

Wątroba zwykle zawiera dużą liczbę wyspecjalizowanych komórek odpornościowych zwanych komórkami Kupffera. Jest to rodzaj makrofagów (duża komórka). Komórki Kupffera można aktywować głównie na dwa sposoby: albo jako wysoce zapalne, wytwarzające dużo stresu oksydacyjnego w celu zabicia mikrobów; lub zaangażować się w znacznie mniej zapalny proces przebudowy tkanek, odkładanie kolagenu w tkance bliznowatej, tworzenie nowych komórek krwi i usuwanie resztek martwych i umierających komórek. Komórki Kupffera w tej sekcji zwłok były wysoce aktywowane wzdłuż drugiego szlaku, z wieloma nowymi naczyniami krwionośnymi znalezionymi w niektórych obszarach wątroby, a komórki Kupffera pełne resztek martwych i umierających komórek.

Oceniając zapalenie na trzypunktowej skali łagodnego, umiarkowanego i ciężkiego, żaden z pacjentów nie miał ciężkiego stanu zapalnego, a tylko jeden miał stan umiarkowany. Tam, gdzie istniał stan zapalny, podzielili analizę między dwie cechy anatomiczne głównej jednostki funkcjonalnej w wątrobie, zrazik, w którym zachodzi znaczna część energii i detoksykacji, i który ma w sobie obszar wrotny, w którym znajdują się główne naczynia krwionośne, naczynia limfatyczne i przewody żółciowe są skupione. 32 pacjentów miało łagodne zapalenie wrotne, a 23 miało łagodne zapalenie płatkowe. 16 pacjentów nie miało żadnego zapalenia wrotnego, a 24 nie miało żadnego zrazikowego zapalenia.

Wszyscy mieli zakrzepy w naczyniach krwionośnych wątroby lub wyraźne dowody niedawnych zakrzepów.

Wszystkie z nich miały zwłóknienie, odkładanie się bogatej w kolagen tkanki bliznowatej, w tkance wątroby, a także w ścianach żył.

Wszystkie miały wzrost nowych, nienormalnych naczyń krwionośnych.

Naczynia krwionośne były bardzo rozszerzone i często przepukliny.

Ten obraz jest spójny z zakrzepami krwi (zakrzepicą) blokującymi przepływ krwi, powodując śmierć wielu komórek i oczyszczanie ich przez komórki Kupffera, a także kompensację poprzez wytwarzanie nowych naczyń krwionośnych i nieprawidłowe rozszerzenie istniejących naczyń krwionośnych, co jest próbą utrzymania odpowiedniego poziomu krew płynie. Zwłóknienie jest prawdopodobnie sposobem złego gojenia uszkodzonej tkanki lub strukturalnego wzmocnienia tkanki poddanej wysokiemu ciśnieniu i znacznemu ryzyku uszkodzenia.

Cechy te przypominały te obserwowane w defektach genetycznych czynników krzepnięcia i stanach upośledzonego przepływu krwi w wątrobie.

Możliwe, że wirus może bezpośrednio wpływać na komórki śródbłonka, ale uważam, że całość dowodów jest najbardziej spójna z ciężkim stanem zapalnym w płucach, który powoduje zapalenie ogólnoustrojowe w stopniu wystarczającym do zwiększenia ryzyka krzepnięcia układowego. Potrzebne są jednak dalsze badania w celu wyjaśnienia, co może się dziać w wyściółce śródbłonkowej naczyń krwionośnych i innych mechanizmach, za pomocą których wirus może oddziaływać na narządy poza płucami.

Odkrycia te podkreślają główne znaczenie krzepnięcia krwi w tej chorobie i stanowią kolejny powód, aby zwrócić uwagę w tym kierunku na zapobieganie i leczenie.”