Choć Izrael jest formalnym sojusznikiem Polski, doniesienia o operacjach Mossadu w państwach trzecich wskazują na konieczność wzmożonej czujności.


 Szef mówi: „Musimy znaleźć tych agentów Mossadu, zanim oni znajdą nas!”
Jeden z agentów pyta: „Szefie, a jak ich rozpoznamy?”Drugi agent dodaje: „Może po tym, że wszyscy tu jesteśmy z Mossadu?”



Doniesienia o  infiltracji izraelskiego Mossadu w irańskich służbach specjalnych, przekazane przez byłego prezydenta Iranu Mahmuda Ahmadineżada i nagłośnione m.in. w poście dr. Eli Davida na platformie X 14 czerwca 2025 r.,wywołały dyskusję na temat skuteczności działań wywiadowczych. Choć informacje te nie zostały potwierdzone przez oficjalne władze irańskie i mogą być elementem wojny informacyjnej, stanowią istotne ostrzeżenie dla służb kontrwywiadowczych na całym świecie, w tym w Polsce. W dobie rosnącej złożoności zagrożeń hybrydowych, polski kontrwywiad, reprezentowany m.in. przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ABW) i Służbę Kontrwywiadu Wojskowego (SKW), powinien wyciągnąć wnioski z tego przypadku i wzmocnić swoje procedury ochronne. W tym kontekście warto przypomnieć, że Polska, za pośrednictwem ABW, zakupiła aplikację Pegasus od izraelskiej firmy NSO Group, co stało się przedmiotem kontrowersji i dochodzeń, ujawniając potencjalne ryzyko związane z zależnościami od zagranicznych technologii wywiadowczych.

Według Ahmadineżada, izraelski Mossad zinfiltrował specjalną irańską jednostkę antyizraelską, a jej szef wraz z 20 innymi osobami mieli działać jako agenci Izraela, przekazując poufne informacje, w tym dotyczące programu nuklearnego. Informacje te pojawiły się w październiku 2024 r., w okresie wzmożonych napięć między Iranem a Izraelem, zbiegając się z izraelskimi nalotami na irańskie cele. 

Analiza doniesień o  infiltracji Mossadu w Iranie pozwala sformułować kluczowe rekomendacje dla polskich służb kontrwywiadowczych, które powinny zostać wdrożone w celu ochrony interesów narodowych:
1. Weryfikacja i segmentacja informacji
Cykliczne badania lojalności: Wprowadzenie regularnych procedur weryfikacyjnych dla funkcjonariuszy zarówno ABW, jak i SKW, szczególnie na stanowiskach kierowniczych, obejmujących badania poligraficzne, analizę powiązań zagranicznych i monitorowanie aktywności finansowej. Zasada "need-to-know" (zasada ścisłej potrzeby): Ograniczenie dostępu do wrażliwych danych, tak aby nawet wysoko postawieni urzędnicy mieli dostęp jedynie do informacji niezbędnych do realizacji ich zadań. Segmentacja informacji minimalizuje ryzyko wycieku w przypadku infiltracji.

2. Przegląd kadr
Rygorystyczne procedury weryfikacyjne: Wzmocnienie processów rekrutacyjnych i cyklicznych audytów kadr w obu służbach, obejmujących szczegółowe sprawdzanie przeszłości, powiązań międzynarodowych oraz potencjalnych konfliktów interesów.
Wykrywanie anomalii: Regularne audyty processów operacyjnych i decyzyjnych w celu identyfikacji nietypowych zachowań, które mogą wskazywać na działania obcej agentury.

3. Czujność wobec działań sojuszniczych służb
Monitorowanie aktywności zagranicznych służb: Choć Izrael jest formalnie sojusznikiem Polski, doniesienia o operacjach Mossadu w państwach trzecich wskazują na konieczność wzmożonej czujności. ABW  i SKW powinny monitorować aktywność izraelskich służb na terytorium Polski, szczególnie w kontekście potencjalnych operacji wywiadowczych, takich jak rekrutacja współpracowników z diaspory. Regulacja współpracy: Ustalenie jasnych zasad współpracy z zagranicznymi służbami, w tym wymogu notyfikacji o wszelkich operacjach prowadzonych na polskim terytorium, aby zapewnić zgodność z interesem narodowym.

4. Rozwój cyberkontrwywiadu i technologii ochronnych
Inwestycje w cyberbezpieczeństwo: Wzmocnienie ochrony systemów informatycznych w sektorach strategicznych (np. energetyka, obronność) poprzez zaawansowane systemy szyfrowania (encryption systems), wykrywania intruzów (intrusion detection systems) i monitorowania sieci, z uwzględnieniem potrzeb zarówno ABW  jak i SKW.
Wykorzystanie OSINT i SIGINT: Rozwój zdolności analitycznych w zakresie analizy otwartych źródeł informacji (Open Source Intelligence, OSINT) oraz nasłuchu elektronicznego (Signals Intelligence, SIGINT), aby skutecznie identyfikować zagrożenia wywiadowcze i kampanie dezinformacyjne.

5. Szkolenia w zakresie rozpoznawania dezinformacji
Rozpoznawanie wojny informacyjnej: Intensyfikacja szkoleń dla funkcjonariuszy obu służb w zakresie identyfikacji technik manipulacyjnych, takich jak fałszywe narracje, deepfake’i czy celowe przecieki. Analiza mediów społecznościowych, takich jak platforma ), powinna być integralną częścią tych działań.
Krytyczna analiza źródeł: Rozwijanie kompetencji w weryfikacji informacji, aby odróżniać rzeczywiste zagrożenia od prób destabilizacji czy dezinformacji.

6. Międzynarodowa współpraca i wymiana doświadczeń
Zacieśnianie współpracy z sojusznikami: Współpraca z służbami państw sojuszniczych, takich jak CIA (Central Intelligence Agency) czy MI6 (Secret Intelligence Service), w celu wymiany doświadczeń w przeciwdziałaniu infiltracji. Jednocześnie należy zachować suwerenność i kontrolę nad przekazywanymi informacjami, z uwzględnieniem specyfiki działań zarówno ABW , jak i SKW. Analiza przypadków międzynarodowych: Studium przypadków, takich jak  infiltracja Mossadu  w Iranie czy inne historyczne operacje, pozwala wyciągać wnioski i dostosowywać procedury do współczesnych zagrożeń.

7. Ochrona przed zagrożeniami hybrydowymi
Przygotowanie na działania wielowarstwowe: Współczesne operacje wywiadowcze często łączą szpiegostwo, dezinformację i działania paramilitarne. ABW i SKW powinny rozwijać zdolności do przeciwdziałania takim zagrożeniom, szczególnie w  niestabilnej sytuacji geopolitycznej (np. wojna na Ukrainie, napięcia na Bliskim Wschodzie).
Ochrona infrastruktury krytycznej: Wzmocnienie zabezpieczeń kluczowych sektorów, takich jak energetyka jądrowa, w świetle doniesień o szpiegostwie wokół irańskiego programu nuklearnego, z uwzględnieniem specyfiki działań SKW w zakresie ochrony interesów obronnych.


Współczesne operacje wywiadowcze coraz częściej wykorzystują dezinformację jako narzędzie destabilizacji. W kontekście doniesień o infiltracji Mossadu w Iranie, kluczowe jest zastosowanie następujących zasad rozpoznawania manipulacji:
Krytyczna analiza źródeł informacji
Wiarygodność nadawcy: Wypowiedzi Ahmadineżada, jako polityka z motywacjami wewnętrznymi, wymagają weryfikacji w niezależnych źródłach. Oficjalne komunikaty lub raporty wywiadowcze mają większą wagę niż publiczne deklaracje.

Weryfikacja w wielu źródłach: Sensacyjne doniesienia, takie jak te o infiltracji Mossadu (Mossad), powinny być potwierdzone przez międzynarodowe media, ekspertów lub inne służby.
Kontekst czasowy: Publikacja takich informacji w okresie izraelskich nalotów na Iran sugeruje próbę wpłynięcia na opinię publiczną lub osłabienia morale przeciwnika.

Analiza narracji i kontekstu geopolitycznego
Cel narracji: Informacje o izraelskiej przewadze wywiadowczej mogą służyć podniesieniu morale Izraela, osłabieniu Iranu lub eskalacji konfliktu. Polski kontrwywiad powinien oceniać, kto zyskuje na danej narracji.
Wojna psychologiczna: Mossad jest znany z operacji psychologicznych mających na celu wywołanie chaosu. Rozpoznanie takich działań wymaga analizy schematów i powtarzających się motywów w mediach.

Weryfikacja faktów i audyt wewnętrzny
Zgodność z danymi: Brak materialnych dowodów na infiltrację w Iranie każe traktować doniesienia jako hipotezę. ABW  i SKW  powinny stosować własne procedury weryfikacyjne, aby ocenić wiarygodność takich informacji.
Audyty wewnętrzne: Regularne kontrole lojalności pracowników i processów operacyjnych pomagają wykryć potencjalne manipulacje lub infiltrację.

Rozwijanie kompetencji analitycznych
Szkolenia w zakresie manipulacji: Funkcjonariusze ABW  i SKW  powinni być szkoleni w rozpoznawaniu technik dezinformacyjnych, takich jak fałszywe tożsamości, spreparowane dokumenty czy kampanie w mediach społecznościowych.
Analiza OSINT i SIGINT: Wykorzystanie zaawansowanych narzędzi do monitorowania otwartych źródeł (Open Source Intelligence, OSINT) i komunikacji elektronicznej (Signals Intelligence, SIGINT) pozwala identyfikować schematy dezinformacji.

Czujność wobec sojuszniczych służb
Monitorowanie działań sojuszników: Nawet służby państw zaprzyjaźnionych, jak Mossad, mogą prowadzić operacje na terytorium Polski. ABW i SKW powinny wymagać przejrzystości i kontrolować takie działania.
Ochrona suwerenności: Współpraca z sojusznikami musi być prowadzona z poszanowaniem polskich interesów narodowych.

Przeciwdziałanie dezinformacji
Edukacja społeczeństwa: Budowanie odporności informacyjnej poprzez kampanie edukacyjne, uczące obywateli rozpoznawania fake newsów i manipulacji.
Międzynarodowa wymiana doświadczeń: Współpraca z innymi służbami w zakresie identyfikacji i neutralizacji kampanii dezinformacyjnych wzmacnia skuteczność działań.

Twierdzenia o infiltracji Mossadu w irańskich służbach, choć niepotwierdzone, są ważnym sygnałem dla polskiego kontrwywiadu, zarówno ABW, jak i SKW. Podkreślają konieczność wzmacniania procedur weryfikacyjnych, ochrony przed zagrożeniami hybrydowymi oraz rozwijania zdolności do rozpoznawania dezinformacji. W obliczu rosnącej aktywności służb wywiadowczych na arenie międzynarodowej, obie polskie służby powinny łączyć zaawansowane technologie, rygorystyczne audyty kadr i międzynarodową współpracę, aby skutecznie chronić polskie interesy narodowe. Kluczowe jest również krytyczne podejście do sensacyjnych doniesień, które mogą być elementem wojny informacyjnej.